अचेल
बिम्बहरु
लेख्दा लेख्दै भागिदिन्छन्
भाग्दा भाग्दै आईपुग्छन्

ए ! कवि
भनिदेउ न
के आजको सिमसिम पानी
म भित्र जस्तै
तिमी भित्र पनि
हिउँ बनेर हिउँ सँगै खसिरहेछन् त
कबिताहरुको सम्झनामा.................!!!


 
ए ! हल्लाहरु हो
तिम्रा यि जरा नभएका हल्लाका पातहरुमा
साँच्चिकै  तागत छ भने
जाउ
 
ति हल्लाहरुको पोस्टर बनाउ
होडिङ्ग बोर्डमा टाँस
कुनै राष्ट्रीय पत्रीकामा  खबर छपाउ
अनि लगेर देउ
तिम्रा उम्मेद्द्वारहरुलाइ
र जिताउ
हल्लै हल्लाको आम निर्वाचनमा
 
तर बिन्ति !
यसरि घरि घरि
दयाको भिख माग्दै मेरो दैलो नटेक
किनकी 
मलाई हल्लाहरु देखि र हल्लागर्नेहरु देखि 
साह्रै माया लागेर आउँछ ।





















बैशाखले बैंस बोकेर आउँछ
या
बैशाखमा बैंस आफै फुल्छ ?

यदि होइन भने
साँझ झर्न नभ्याउँदै
त्यो बुढो
शिरषको बोटबाट
बाटाभरि/भुइँभरि
जताततै


बैंस खसे झैं
फुत्त फुत्त
उत्ताउला बन्दै 
किन खस्छन्
 शिरिषका फुल?



लामो समयको अन्तराल पछि
आज 
तिमीले पनि
मेरो रहरको कुरा गर्‍यौ
मेरो हाँसो ,खुशि 
र सपनाको कुरा गर्‍यौ
जस्को 
यो शहरमा कुनै मुल्य छैन
या भनु
मुल्य भएर पनि 
यस्को कुनै बजार छैन
हो मित्र,
तिम्रो सपनाको शहर
मेरो खुद्रा पसल बनेको छ
त्यसैले त
नगदमा भन्दा उधारोमा
धेरै बिक्री हुन्छ आजभोलि


Powered by Blogger.