ए कान्छा !
भनी देउ न
मायाँ कहाँ बस्छ ?
आँखामा या मनमा 
फुलमा या रङ्गमा ?

हेर त !
ति मान्छे भन्नेहरु के विधि
लुच्छाचुँडी गर्दैछन् 
मानौँ, बर्सौँपछि
हाटबजार लाग्दैछ मायाँको

बेच्दै गरेकी दिदि
किन्दै गरेका दाई
युद्ध जितेँझैँ मुस्कुराउँदैछन् 
तिमी चाँही
त्यही बाटोहुँदै रित्तै आयौ
यसपाला पनि पोहोर जसरी नै

उ त्यता हेर त !
कति मस्ति गर्दैछन् ति जोडीहरु
मानौँ, स्वर्ग नै तल झरेकोछ यतिखेर
धर्यताको बाँध टुटेर
खुलेआम
सडकमै चुम्बनको बर्षा छ

तिमी छौ एउटा
अझै पनि एक हात पर बसेर 
बल्ल बल्ल लम्कंदै भन्छौ
प्रिय
तिम्रो लिपिस्टिक विग्रिएछ । 




म सँगै हिँड्न चाहन्थें
तिमीले बिदा माग्यौ 
म फेरि मोडिएँ 
तिमी अलिकति पोखियौ
समय उभिरह्यो
तिमी मलाई हेरिरह्यौ 
मैले तिमीलाई हेरिरहे

सोचें;
अब तिमी रोकिनेछौ
म रोकिनेछु
समय रोकिनेछ
तर अहँ ! त्यसो भएन 

तिमी हिँड्यौ
समय हिँड्यो
तिम्रो पदचापको मिठो धुन सँगै
केही भनुँला/केही गरुँलाझैँ गरेर
म मात्र रोकिरहें 
तिम्रो आकृतिमा !



दयाको भिक्षा दिएझैँ
नदेउ मलाई 
तिम्रो करोडौँको समय

मन नलागि नलागि 
चाहिँदैन, मिठा लाग्ने 
ति झुठा मुस्कानहरु

तिमी बाँच, बाँच आफ्नै संसारमा
बेफुर्सदिले बाँच या फुर्सदै फुर्सदमा बाँच

कुनै अनुरोध हुनेछैन
कुनै सोधाई हुनेछैन 
न रहनेछन् कुनै गुनासाहरुनै
अब देखि 
बस् तिमी बाँचिराख.......


 
 
अचेल
बिम्बहरु
लेख्दा लेख्दै भागिदिन्छन्
भाग्दा भाग्दै आईपुग्छन्

ए ! कवि
भनिदेउ न
के आजको सिमसिम पानी
म भित्र जस्तै
तिमी भित्र पनि
हिउँ बनेर हिउँ सँगै खसिरहेछन् त
कबिताहरुको सम्झनामा.................!!!


 
ए ! हल्लाहरु हो
तिम्रा यि जरा नभएका हल्लाका पातहरुमा
साँच्चिकै  तागत छ भने
जाउ
 
ति हल्लाहरुको पोस्टर बनाउ
होडिङ्ग बोर्डमा टाँस
कुनै राष्ट्रीय पत्रीकामा  खबर छपाउ
अनि लगेर देउ
तिम्रा उम्मेद्द्वारहरुलाइ
र जिताउ
हल्लै हल्लाको आम निर्वाचनमा
 
तर बिन्ति !
यसरि घरि घरि
दयाको भिख माग्दै मेरो दैलो नटेक
किनकी 
मलाई हल्लाहरु देखि र हल्लागर्नेहरु देखि 
साह्रै माया लागेर आउँछ ।





















बैशाखले बैंस बोकेर आउँछ
या
बैशाखमा बैंस आफै फुल्छ ?

यदि होइन भने
साँझ झर्न नभ्याउँदै
त्यो बुढो
शिरषको बोटबाट
बाटाभरि/भुइँभरि
जताततै


बैंस खसे झैं
फुत्त फुत्त
उत्ताउला बन्दै 
किन खस्छन्
 शिरिषका फुल?



लामो समयको अन्तराल पछि
आज 
तिमीले पनि
मेरो रहरको कुरा गर्‍यौ
मेरो हाँसो ,खुशि 
र सपनाको कुरा गर्‍यौ
जस्को 
यो शहरमा कुनै मुल्य छैन
या भनु
मुल्य भएर पनि 
यस्को कुनै बजार छैन
हो मित्र,
तिम्रो सपनाको शहर
मेरो खुद्रा पसल बनेको छ
त्यसैले त
नगदमा भन्दा उधारोमा
धेरै बिक्री हुन्छ आजभोलि


निर्वस्त्र
उडिरहेका धुवाँ भित्र
नियाँले आफुलाई
हेरें पर
अझै पर सम्म
अनायासै झरेका
आँशुका थोपासँगै
थाहै नपाइ
झरेछु भुइमा
तप्प
तप्प.......




आँखा मात्र जुध्दा पनि लजाउने कस्तो मोरो
एकै भेटमा मुटुमाझ सजाउने कस्तो मोरो !

फर्की फर्की हेर्दै जान्छ भ्याएसम्म नजरले
बोलाउँदा लुक्दै छुप्दै सताउने कस्तो मोरो !

सम्झिएर लाछीपना पछुताउनुपर्ला भोलि
मनको कुरा मनभित्रै दबाउने कस्तो मोरो !

आँखा पोख्छन् रहर अनेक अधर मौन बसिदिँदा
कुण्ठा बोकी मनभरि रमाउने कस्तो मोरो !



"Book for village good effort 
And what about book 4 u ni?
के पढिदै छ अहिले ?

बिर्सेको मलाई ?
आज बिहानै कत्ति गर्मी है

रिप्लाइ आउँदैन
थाहा छ…"

धेरै दिनपछि एकाबिहानै म्यासेज आयो प्रमेशको । प्रमेश न धेरै नजिकको मित्र हो, न त टाढाको नै । केही दिनअघि मात्र एउटा विशेष कार्यक्रममा भेट भएको थियो हाम्रो । त्यही कार्यक्रममा लुकी-लुकी उसले मेरो फोटो खिच्दै गर्दा म उसको क्यामेरामा कैद हुँदै थिएँ, एक-एक गर्दै ।

Read more »


यदि मैले
बाँच्नैपर्छ भने
तिमीसँगको
एउटा मीठो दिन बाँचोस्
म सँग
अनि 
मेरै निम्ति
तिमीले नै कोरेका
ती सुन्दर हरफहरु बाँचून्
बस्
त्यति नै काफी छ मलाई
मेरो जीवन 
रङ्गीन बनाउन ...


आमा
'म' आज
आफ्नै
सपनाको मृत्युको शोक मनाउँदै
चुपचाप
बीच सडकमा
शोकमग्न
मलामी बनि हिँड्दै छु
थाहा छैन कतिखेर
कहाँ पुग्छु
त्यसैले 'आमा'
मेरो पर्खाइमा रात नबिताउनु
मेरो दुखाइमा आखा नभिजाउनु
म मेरो देश खोज्न हिडेको छु ।


मलाई विश्वास छैन
तिम्रो कलमसँग
मलाई भर छैन
तिम्रो बोलीसँग
यस्तै यस्तै
हुँदै जाने हो भने
भत्किन सक्छ हाम्रो वर्तमान
चेपिन सक्छ हाम्रो भविष्य

Read more »


नबोलेरै भनिदिएँ मनका कुरा कति कति
नसोधेरै गरिदिएँ तनका कुरा कति कति

हो "बिजु" तिमी आयौ र पो माया मिठो भयो । अनि यो जिन्दगीको लामो यात्रा सहज भएको छ आज ।
तिमिले बारम्बार गर्ने गरेको हजारौ प्रश्नको उत्तर त म सङ्ग छैन तर, तिम्रो मिठो मुस्कान र त्यो न्यानो स्पर्श म संग रहुन्जेल । तिम्रो लागि मुटु भित्रको त्यो चोट हजारौ पटक पनि सहन तयार छु म ।

Read more »


जीवन फगत
एउटा सिंगो यात्रा
कोही आफ्ना आउँछन्
पराइ भएर जान्छन्
कोही पराइ आउँछन्
अनि आफ्नै भएर जान्छन्

हिंडेको त एक्लै नै हो
तर देख्नेले
जोडी पाइला देख्छन्
भन्नेले 
जे भने पनि
देख्नेले 
जे देखे पनि
भोगाईमा 
यात्राको एउटा फिलिङ्गो 
एक टुक्रा 
जिन्दगी नै त रहेछ


तिमीले पर्खाउँदै गर्दा
ढल्न लागेको साँझ
मलाई
गिज्याउँदै थियो एक्लै देखेर
म जबर्जस्ती
फिस्स..... हाँस्दै थिएँ
कुरायौ कुरेँ 
र 
फर्कायौ फर्कें 
निरीह एक्लै एक्लै
मोबाईल अफ/अन
तिम्रो फोन/म्यासेज
अहँ !
केहि सुन्न र केहि हेर्न मन छैन अब
तिम्रो अनुपस्थितिमा.....



न रात 
न प्रभात्
उस्लाई केहि फरक पर्दैन
न उस्लाई कुनै पिडा छ
न कुनै त्रास्
न कुनै आस्
चाहे उस्लाई कसैले लुछोस्,
पोलोस्,पिटोस्
उ बोल्दैन मात्र सहिरहन्छ
उ उठ्दैन
मात्र लडिरहन्छ

Read more »


Powered by Blogger.